Fugro brengt zeebodem VS in kaart met sonar en lidar | Maritiem Nederland
Nieuws
Fugro brengt zeebodem VS in kaart met sonar en lidar

Fugro brengt zeebodem VS in kaart met sonar en lidar



Thomas van de Sandt | vrijdag 6 oktober 2006

Fugro Pelagos heeft drie grote opdrachten binnen voor het in kaart brengen van verschillende wateren in en rond de Verenigde Staten. Behalve sonartechnieken gebruikt het ingenieursbureau ook laserpulsen vanuit de lucht.

In Alaska maakt Fugro Pelagos het komende jaar met drie schepen nauwkeurige dieptekaarten van de zeebodem. In de Golf van Mexico gaat de Amerikaanse werkmaatschappij van Fugro op zoek naar wrakstukken die na de orkanen in het gebied zijn achtergebleven. En op verschillende plaatsen in de Amerikaanse wateren brengt het ingenieursbureau de zeebodem en het kustgebied in kaart met behulp van laserpulsen vanuit de lucht (lidar). Deze opdrachten komen van het Amerikaanse National Oceanic and Athmospheric Administration (NOAA) en zijn onderdeel van een vijfjarige overeenkomst met een totale waarde van vijftig miljoen dollar.

 

De lidar-techniek komt enigszins overeen met die van een sonar. Een lichtbron op een vliegtuig zendt een infrarode en een groene laserpuls richting de zeebodem. Uit de tijd die de pulsen erover doen om terug te keren, wordt de plaats van het wateroppervlak en de zeebodem bepaald. De infrarode puls wordt gebruikt voor de bepaling van het wateroppervlak, omdat het water deze kleur licht snel absorbeert. De groene puls zorgt juist voor een optimale penetratie door het water en zorgt dus voor de dieptemeting. Volgens ir. Rob Luijnenburg van Fugro is de breking op het wateroppervlak geen belemmering voor het ontvangen van de teruggekaatste pulsen.

 

Fugro zette lidar al eerder in om de situatie na de overstroming in New Orleans te peilen. Het grote voordeel van de techniek is de mogelijkheid om in korte tijd zowel zeebodem als land van een kustzone in kaart te brengen. Boven land haalt het apparaat wel vijftig- tot honderdduizend pulsen per seconde. Omdat dergelijke korte pulsen in het water zouden verstrooien, gaan de metingen boven water langzamer (duizend pulsen per seconde). ‘Nadeel is dat de lidar nauwelijks werkt in troebel water’, zegt Luijnenburg. ‘In Nederland is het dus minder geschikt, maar in de Pacific kun je al gauw tot twintig tot dertig meter diep meten.’

 

Voor diepere metingen zet Fugro schepen met verschillende sonartechnieken in. In Alaska maakt het bureau gebruik van de zogenaamde multi-beam echosounder. Die zendt onder een hoek van negentig tot honderdtwintig graden verschillende geluidspulsen richting de zeebodem. Zo maakt het schip tijdens het varen een scan van de zeebodem.
De sonar-scan die Fugro in de Golf van Mexico inzet, kijkt over een groter oppervlak maar geeft veel minder diepte-informatie. Daar is echter ook geen gedetailleerde dieptekaart nodig. In plaats daarvan moet de zeebodem in korte tijd gescand worden op de aanwezigheid van wrakstukken. Vissers in het gebied klagen namelijk na de tropische stormen van de afgelopen jaren dat veel wrakstukken in hun netten blijven haken.

Aanmelden nieuwsbrief

Meld je nu aan voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws van Maritiem Nederland.

Abonneer je nu!

Bestel nu GRATIS 2 proefnummers

Bent u nog niet bekend met Maritiem Nederland? Vraag dan hier uw proefabonnement aan!

Bestel nu GRATIS 2 proefnummers

Word ook abonnee!

Neem nu een abonnement en ontvang elke maand hèt vakblad voor de maritieme sector op de deurmat.

Sluit nu een abonnement af

Partners Maritiem Nederland