Achtergrond

Woordvoerder Defensie Caribisch gebied André Eilander: ‘We komen zelden toevallig een drugstransport tegen’


De strijd tegen drugs

Branche: Marine | Auteur: Arnoud Veilbrief | Publicatiedatum:

De belangrijkste taak van de Koninklijke Marine in het Caribisch gebied is de bestrijding van de levendige drugshandel tussen het Zuid-Amerikaanse vasteland en de Antillen. Maar hoe gaat die jacht precies in zijn werk? Een gesprek met persattaché André Eilander.

Hoe bevallen die schepen nou in de praktijk?

“Voor antidrugsoperaties in het Caribisch gebied worden onze stationsschepen ingezet. Dat is doorgaans een OPV (Oceangoing Patrol Vessel) van de Holland-klasse of een M-fregat. Momenteel is bijvoorbeeld ‘Zr. Ms. Van Amstel’ actief in het gebied, die zal worden afgelost door de OPV ‘Zr. Ms. Zeeland’. De Van Amstel loste in februari ‘Zr. Ms. Holland’ af en dat was ook een OPV.
Beide typen schepen lenen zich uitstekend voor de taken in het Caribisch gebied, al zijn ze daar van oorsprong niet voor ontworpen. Het M-fregat is een klassiek oorlogsschip gebouwd in de Koude Oorlog voor het bestrijden van onderzeeboten en oppervlakteschepen. De OPV is een patrouillevaartuig dat vooral is uitgerust om zee- en kustgebieden te observeren en daar bijvoorbeeld te worden ingezet tegen piraterij of drugsverkeer. De OPV zit lager in het geweldsspectrum (hoeveelheid en zwaarte van de bewapening, red), terwijl een M-fregat zou kunnen opschalen naar een hoger geweldsniveau. Naar meer vuurkracht. De OPV beschikt over een sensorenpakket en kan daarmee zeer effectief helpen bij het opsporen en identificeren van verdachte schepen zoals de ‘Go Fasts’ (jargon voor snelle speedboten, red.) die hier in het gebied vaak worden gebruikt voor het transport van partijen drugs.

De NH90 helikopters van de marine worden ingezet in de strijd tegen drugssmokkel in het Caribisch gebied. Dankzij de heli’s konden afgelopen jaar duizenden kilo’s verdovende middelen van zee worden geplukt.

De kracht van beide schepen is de mogelijkheid om de NH-90 maritiem gevechtshelikopter in te zetten. De helikopter is niet alleen de oren en ogen van de schepen maar ook een wapenplatform dat op grote afstand van het moederschip kan opereren.

Groot voordeel van de OPV ten opzichte van het M-fregat is de mogelijkheid om met een FRISC-vaartuig (Fast Raiding Interception and Special Forces Craft, ook een woordspeling met ‘to frisc’, fouilleren) te opereren. Dat is een snelle speedboat waar onze mariniers mee naar een doelwit varen. Vanaf de zogenoemde ‘slipway’ aan de achterkant van de OPV kan zo’n boot zeer eenvoudig te water worden gelaten en weer aan boord genomen. Het M-fregat maakt gebruik van RHIB’s (Rigid Hulled Inflatable Boats) die nog met een kraan te water worden gelaten en gehesen. De RHIB is kleiner en minder snel dan de FRISC. De FRISC kan indien nodig worden bewapend, de RHIB niet. Voor het vervoer van boarding teams (mariniers, red.) is een FRISC eigenlijk beter geschikt, maar de afgelopen periode heeft de Van Amstel laten zien dat ook met RHIB’s succesvolle drugsvangsten kunnen worden gedaan.”

Hoe gaat zo’n drugsvangst in zijn werk met een wat langzaam schip, in een groot gebied met veel potentiële smokkelroutes? Hoe wordt zo’n kleine snelle boot uiteindelijk staande gehouden?

“Interessante vraag. Om die te beantwoorden, moet ik eerst een stapje terug doen. Het Caribisch gebied is verdeeld in meerdere sectoren waar varende en vliegende eenheden van verschillende landen opereren. De permanente drugsbestrijding staat onder leiding van het Joint Interagency Task Force South (JIATFS). Dit is een Amerikaanse organisatie die gebruikmaakt van door landen in de regio beschikbaar gestelde eenheden, zoals het stationsschip van de Koninklijke Marine. De Commandant Zeemacht in het Caribisch gebied (CZMCARIB) is tevens commandant van ‘Task Group 4.4’ van JIATFS, één van drie taakgroepen die de hele Caribische Zee bestrijken in de strijd tegen drugsverkeer.

‘Met informatie die al op land is verzameld, kunnen er aanwijzingen komen van een naderend drugstransport’

Ook de Amerikaanse drugsbestrijdingsorganisatie DEA maakt deel uit van JIATFS. Dit netwerk van mensen en middelen staat permanent met elkaar in verbinding. Zo kunnen op basis van informatie die al op land is verzameld, er aanwijzingen komen van een naderend drugstransport. Schepen en vliegtuigen kunnen daar dan op worden ‘getasked’, zoals dat heet. Dus ook al is de zee groot, door goede inlichtingen kan heel gericht actie worden genomen door het dichtstbij gelegen schip en is de effectiviteit groot. Onze schepen komen dan ook zelden toevallig een drugstransport tegen.

Als een ‘contact’ wordt gedetecteerd dan is het zaak eerst het schip te identificeren. Daarvoor kan de NH-90 helikopter worden ingezet die op grote afstand, zonder dat een smokkelvaartuig het in de gaten heeft, al kan bepalen of een boot verdacht is of niet. Meestal gaat het om zeer snelle vaartuigen die van zuid naar noord varen. Als een boot als verdacht wordt geclassificeerd, zal de NH-90 naderen en trachten de boot tot stoppen te dwingen. Eerst door zichzelf kenbaar te maken aan de bemanning en bijvoorbeeld via de radio contact op te nemen. Als dat niets uithaalt, kunnen schoten voor de boeg worden gelost met een boordwapen. Als ze dan nog steeds met hoge snelheid blijven doorvaren, zal worden overgegaan tot het uitschakelen van de buitenboordmotoren van het vaartuig.

Bij een antidrugsactie in het Caribisch gebied werd vanuit de NH90 maritieme-gevechtshelikopter op de motoren van een smokkelvaartuig geschoten. De helikopter had de zogenoemde go-fast in de gaten gehouden totdat de Zr. Ms. Van Amstel in de buurt was. Daarna lanceerde de Van Amstel zijn snelle motorvaartuigen (RHIB’s) met een boardingteam van de Amerikaanse Kustwacht.

Het moederschip van de NH-90 is inmiddels ook opgestoomd en kan met behulp van zijn RHIB’s een team van de Amerikaanse kustwacht aan boord brengen. Zij zullen de smokkelboot onderzoeken en als inderdaad verboden smokkelwaar wordt aangetroffen de bemanning arresteren. Zij worden vervolgens overgedragen aan de Amerikaanse kustwacht die ze aan land brengt voor verdere vervolging.”

Hoe verloopt de samenwerking met de Amerikanen bij deze missies?

“De samenwerking met de Amerikanen verloopt goed en is effectief. We werken samen met de JIATFS en met de US Coast Guard. Daarnaast komt het voor dat wordt samengewerkt met Amerikaanse marineschepen. Ook zetten de Amerikanen vliegende eenheden in, zoals AWACS-radarvliegtuigen die regelmatig opereren vanaf vliegveld HATO op Curaçao. Op ons marinehoofdkwartier Parera (MHKC) is ook een permanente Amerikaanse liaisonofficier aanwezig voor de coördinatie van de samenwerking. Een Nederlandse liaisonofficier is gestationeerd in Key West.

Illustratief voor de goede samenwerking met de Amerikanen is dat Commandant Zeemacht in het Caribisch Gebied, commandeur Hans Lodder, onlangs de ‘Meritious Public Service Award’ uitgereikt kreeg door rear admiral S.A. Buchman, commandant van het 7e district van de US Coast Guard. Met de onderscheiding en bijbehorende medaille drukte de Amerikaanse kustwacht haar dankbaarheid uit voor de goede prestaties en samenwerking die de commandeur in de afgelopen drie jaar met zijn eenheden heeft laten zien in de strijd tegen drugs in het Caribisch gebied. De award spreekt van een totale hoeveelheid van 14.000 kilogram onderschepte drugs met een geschatte straatwaarde van bijna 265 miljoen dollar die de afgelopen vier jaar zijn onderschept. Tevens wordt melding gemaakt van het feit dat de inzet heeft geleid tot de arrestatie van 67 drugssmokkelaars.”

Onderwerpen
Deel deze pagina

Partners Maritiem Nederland