Achtergrond

NML Column


Nemen schepen nog migranten aan boord na de kaping?

Branche: Zeevaart | Auteur: Annet Koster | Publicatiedatum:

"Nederlandse reders maken zich zorgen of ze door het voldoen aan de verplichting
om mensen in nood te helpen de veiligheid van schip en bemanning nog wel kunnen waarborgen", schrijft Annet Koster, directeur van de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Reders (KVNR) in haar column.

De recente kaping door migranten van de Turkse olietanker Elhiblu 1, varend onder Palauaanse vlag, brengt een ernstige zorg van Nederlandse reders voor het voetlicht. Hoe ga je om met de verplichting om mensen in nood op zee te helpen, terwijl je ze later misschien tegenover je vindt als kapers omdat ze niet naar de toegewezen ‘veilige haven’ willen?

Het wegvallen van NGO-missies en de uitkleding van EU NAVFOR-missie Sophia heeft tot gevolg dat nog maar weinig schepen op de Middellandse Zee worden ingezet voor reddingsoperaties. Straks zijn alleen nog maar koopvaardijschepen in de buurt om een reddende hand te bieden. Het redden van migranten is echter geen taak van rederijen. De koopvaardij moet niet opnieuw onderdeel worden van de structurele oplossing zoals het geval was in 2014/2015.

De verplichting om hulp te bieden houdt niet per definitie in dat mensen aan boord moeten worden genomen, al is dat in de praktijk meestal wel het geval. Mensen in nood op zee worden gemeld bij een Maritime Rescue Coordination Centre (MRCC). Het MRCC bepaalt vervolgens de beste actie en geeft een schip de opdracht de mensen aan boord te nemen, tenzij een betere oplossing voorhanden is.

'Reders vragen zich af of ze door mensen in nood te helpen de eigen veiligheid nog kunnen waarborgen' 

Eenmaal aan boord is het belangrijk dat de mensen in een veilige haven van boord kunnen gaan. De EU wil dat de migranten zoveel mogelijk worden teruggebracht naar Libië. Maar Libië wordt internationaal niet gezien als een veilig land en heeft dus geen veilige havens.

Reders mogen niet de dupe worden van EU-beleid dat ingaat tegen de internationale afspraken over reddingsoperaties op zee. Het is nu een ernstige zorg van de Nederlandse reders of ze door het voldoen aan de verplichting om mensen in nood te helpen de veiligheid van schip en bemanning nog wel kunnen waarborgen. Beide verplichtingen staan buiten kijf.

De Europese landen moeten zorgen dat reders aan beide verplichtingen kunnen voldoen door hun eigen rol in de reddingsoperatie op te pakken zoals internationaal afgesproken, en door algemeen erkende veilige havens aan te wijzen.

Onderwerpen
Deel deze pagina

Partners Maritiem Nederland